Groeiproces: Het heden, verleden en de toekomst

"Wanneer wist je dat je echt aan het herstellen was?"

Ik moest daar even over nadenken. Want het antwoord was niet wat ik zelf had verwacht. Niet toen ik mijn eerste therapie afrondde. Niet toen ik stopte met drinken. Niet toen ik mijn burn-out achter me liet.

Het was op een doodgewone avond.

Ik wilde gaan slapen en ging rustig op mijn rug liggen, armen naast mijn lijf en ineens merkte ik dat mijn lichaam niet meer voortdurend op zoek was naar gevaar. Voor het eerst voelde ik rust. Ik besefte dat er ergens in de afgelopen periode ongemerkt iets was veranderd. Ik hoefde niet meer per se op mijn linkerzij te liggen, opgerold in foetushouding, om in slaap te kunnen vallen. Regelmatig word ik nu ook wakker als een zeester. Niet omdat mijn verleden verdwenen is, maar omdat ík langzaam ben veranderd.

Persoonlijke ontwikkeling gaat zelden in een rechte lijn. Vaak denken we dat groeien betekent dat we steeds gelukkiger worden, steeds minder pijn voelen of op een dag 'klaar' zijn. Alsof er ergens een eindpunt bestaat waarop alles eindelijk op zijn plek valt.

Mijn ervaring is anders.

Groeien betekent niet dat het verleden verdwijnt. Het betekent dat je relatie met het verleden verandert.

Het verleden

Ons verleden vormt ons. Dat is geen zwakte, maar een feit. De ervaringen die we als kind opdoen, bepalen vaak hoe veilig we ons voelen, hoe we naar onszelf kijken en hoe we verbinding aangaan met anderen. Misschien heb je geleerd dat je je moest aanpassen om liefde te krijgen. Misschien heb je geleerd dat je emoties te veel waren. Misschien heb je geleerd om altijd sterk te zijn. Die overlevingsstrategieën waren ooit ontzettend waardevol. Ze hebben je geholpen om door moeilijke situaties heen te komen. Maar wat je ooit beschermde, kan je later ook beperken. Niet omdat er iets mis is met jou, maar omdat je bent blijven leven vanuit een oude werkelijkheid.

Het heden

Het heden is de enige plek waar verandering mogelijk is. Niet gisteren. Niet morgen. Nu. En toch brengen de meesten van ons het grootste deel van hun leven door in herinneringen aan gisteren of zorgen over morgen.

Dat klinkt misschien als een cliché, maar ons lichaam leeft altijd in het huidige moment. Daarom begint herstel voor mij niet alleen met begrijpen, maar vooral met voelen. Voel ik mijn grenzen? Durf ik eerlijk te zijn? Kan ik aanwezig blijven wanneer verdriet, boosheid of angst zich aandienen? Steeds opnieuw ontdek ik dat echte verandering niet ontstaat doordat ik mezelf verbeter. Ze ontstaat doordat ik mezelf steeds vollediger durf te ontmoeten, ook de delen die ik jarenlang liever niet wilde voelen.

De toekomst

Vroeger leefde ik vooral vanuit controle. Ik wilde weten waar ik over vijf jaar zou staan. Ik wilde zekerheid. Ik wilde weten dat het nóóit uit zou gaan met mijn partner. Ik wilde dat alles klopte voordat ik de volgende stap zette. Nu ervaar ik de toekomst heel anders. Niet als iets wat ik volledig moet plannen, maar als iets waar ik stap voor stap naartoe mag groeien. Ik hoef niet alles al te weten. Ik hoef alleen de moed te hebben om de volgende stap te zetten. Steeds weer opnieuw.

Een bijzonder inzicht

Tijdens mijn eigen herstel ontdekte ik iets wat ik nooit had verwacht. Hoe meer ik mijn verleden durfde aan te kijken, hoe vrijer ik werd om in het heden te leven. Niet omdat het verleden veranderde, maar omdat ík veranderde. Ik hoef mijn geschiedenis niet langer te ontkennen. Ze is onderdeel van mij, maar ze bepaalt niet langer wie ik ben.

Thuiskomen

Misschien is dat uiteindelijk wel wat groeien werkelijk is. Niet iemand anders worden, maar steeds meer worden wie je altijd al was, voordat angst, aanpassing en overleven de leiding namen. Voor mij voelt persoonlijke ontwikkeling daarom niet als een reis omhoog, maar als een reis naar binnen. Een langzaam thuiskomen. Niet perfect. Niet af. Maar steeds een beetje vrijer. Als een zeester.

❤️

Reflectievraag

Als je eerlijk bent naar jezelf... leef jij vandaag vooral vanuit je verleden, vanuit angst voor de toekomst of ben je werkelijk aanwezig in het heden?